اين مفهوم نيز از دو خصلت و ويژگي اساسي بهره برده است و همان طور که ژان بدن فرانسوي در تعريف حاکميت از دو مختصه مطلق بودن و دايمي بودن نام ميبرد، ميگوييم: اتحاد نيز به عنوان انعکاس بيروني و عملي وحدت از دو مختصه: وحدت دروني و توافق رسمي برخوردار است.
در اينجاست که وجوه دوگانه وحدت يعني يگانگي دروني و پيوستگي بيروني توافق معني داري را بين اجزاء و کنشگران مورد نظر ايجاد ميکند که نوعي پيوند معنوي (دروني) را در لايه لايههاي حيات کنشگران تسري مي بخشد و انعکاس بيروني آن را در توافقات رسمي براي ايجاد اتحادها و ائتلافها به نمايش ميگذارد.
اگر ملت به جمعيت تعريف شده در داخل مرزهاي ترسيم شده رسمي اشاره ميکند که در فرهنگ، مذهب، زبان و قوميت مشترکي که تداوم تاريخي قدرتمند دارند سهيم هستند، وحدت ملي اشاره به يگانگي دروني و پيوستگي بروني آنها بر حول اين مشترکات تاريخي قدرتمند دارند که به دنبال اتحاد در عرصه حيات اجتماعي –سياسي خود براي افزايش قدرت در راستاي حصول به اهداف تعريف شده ملي ميباشند.
اين امر در اغلب اعضاي جامعه ملي خود را به صورت اوليه هويت دسته جمعي و اجتماعي به نمايش ميگذارد و در مرحله تکاملي خود هم حامل اراده ملي و هم توليد کننده و تزايد بخش قدرت ملي ميشود.
هنگامي که اين دو مفهوم درهم تنيده وحدت و اتحاد – با باز تعريف فوق – با يکديگر پيوند ميخورند، ترکيب فوقالعاده نيرومندي را از مشروعيت و کارايي براي آن ملت و به ويژه حکومت برخاسته دولت و نخبگان برتافتند از درون آن ملت فراهم خواهد ساخت تا در پرتو آن به نيل به اهداف تعريف شده آن ملت دست يابند؛ و بررسي مختصات اساسي اتحاد ملي را بر اساس مفهوم شناسي فوق به مجالي ديگر ميسپاريم تا در سايه حصول به آن مختصات و باز تعريف معنايي –مفهومي آسيب و تهديد –در حد اجمالي –به پرسش اصلي اين بحث يعني آسيبها و تهديدهاي متوجه اتحاد ملي در حد بضاعت عالمانه پاسخ گفته شود.
منبع: عمليات رواني ـ مهدي مطهرنيا
× نوشته شده توسط محمد سروشيان فر در بيستم و ششم دي ماه
